Dwie godziny. Według dr Danuty Myłek tyle najwyżej wystarczy, żeby ze świeżego mleka zniknęło wiele korzystnych składników. Przy sklepowej półce patrzę na datę: ile czasu jeszcze zostało? Ona kieruje uwagę na czas, który już minął. Ten sam produkt, dwa zupełnie inne pytania.
Mleko ma także czas przeszły
„Prosto od krowy” brzmi swojsko, ale w tej rozmowie słowo „prosto” oznacza również krótko. Dr Danuta Myłek mówi o mleku tuż po udoju, przywołuje krowę i kozę, podkreśla znaczenie upływającego czasu. Potem pada pytanie: „Ale kto takie mleko pije?”. I właśnie ono odbiera tej opowieści sielankową dekorację. Gospodarstwo można sfotografować na opakowanie. Czasu, który minął od udoju, zdjęcie nie cofnie.
Nie mam w tym miejscu ochoty na łatwe oskarżenie sklepu. Żeby żywność była pod ręką, ktoś musi ją zebrać, przewieźć, przechować i dostarczyć. Sam z tej wygody korzystam. Chcę jednak wiedzieć, co dokładnie kupuję wraz z nią. Przydatność do sprzedaży i wartość, o której mówi mój gość, to przecież nie jest jedno pytanie. Sprawnie dostarczony produkt nadal zasługuje na rozmowę o jego właściwościach.
Cielę nie jest argumentem za każdą szklanką
Dr Danuta Myłek mówi również, że mleko krowie zawiera wszystko, czego potrzebuje cielę, po czym zaznacza: niekoniecznie człowiek. To osobny argument. Nawet gdyby udało się skrócić drogę od udoju do stołu, pozostałoby pytanie o osobę siedzącą przy tym stole. Świeżość nie odpowiada za nas na pytanie o dopasowanie pokarmu.
Właśnie dlatego nie przekonuje mnie spór, w którym mleko musi zostać albo uniewinnione, albo skazane w całości. Jedni opowiadają o produkcie, drudzy o własnym organizmie, a potem dziwią się, że nie mogą uzgodnić werdyktu. W tej rozmowie są co najmniej dwa oddzielne zagadnienia: co pozostaje w mleku z upływem czasu oraz komu to mleko służy. Jednego nie da się rozstrzygnąć odpowiedzią na drugie.
Za wygodę płacę. Chcę wiedzieć, co dostaję
Jako człowiek handlu cenię dobrze zorganizowaną dostawę. Jako kupujący nie chcę jednak, żeby sprawność dostawy zamykała rozmowę o samym jedzeniu. Dostępność produktu jest osiągnięciem logistyki. Jego właściwości wymagają własnego opisu: pochodzenia, sposobu przetworzenia i warunków przechowywania. To konkretna praca dla producenta i sprzedawcy, znacznie bardziej użyteczna niż kolejne zapewnienie o bliskości natury.
Na opakowaniu mieści się łąka, krowa i obietnica. Mnie przy półce potrzebna jest jeszcze odpowiedź, co z tej obietnicy trafia do szklanki.